Şahsenem PARLAK

Sonbahar, yalnızca bir mevsim değildir; kalbin içinde esen rüzgârın adıdır. Biraz eksilmek, biraz yavaşlamak, biraz da kendine dönmektir. Tıpkı aşk gibi — bir zamanlar coşkulu bir ilkbaharken, şimdi içinde

Özümüze Dönmek: Bezelye Ayıklamaktan, Tuşlara Basma ve Mental Matematikten Hayata Hazırlanmaya Son yıllarda kafamı bir konuya takıp duruyorum; enine boyuna yazmadan rahat edemeyeceğimi ve hatta kalemi ve kağıdı elime

Yazmak bir yol, okunmak varış noktası. İmza günü ise benzer kalplerin buluşması. Bu ayki imza günüm hayalimden bile öte bir deneyim oldu, memleketim Pazar’da. Kitaplarımı okuyucularımla buluşturmak sadece bir

Kınadan Kaçarken Düğüne Yakalanmak Geçenlerde bir kına gecesindeyim. Her şey son derece gösterişliydi; pembe tüller, gümüş tepsiler, dumanlar içinde dans eden nedimeler, konfeti yağmurları… Bir an kendimi bir düğün

Anadolu;Yalnızca bir coğrafya değil, bir duygu, bir bakış, bir tutku, bir türkü, sessiz bir sabrın adı.Elleri hamurlu, toprağı bereketli, traktörü ekinli, rüzgârıyla konuşan, yağmuru için duacı olan, ömrümün yemeye

Zihnimiz yorgun, ruhumuz çevrimdışı… Dijital dünyanın karmaşasında kendimize yabancılaştık. Belki de artık ekranları değil, iç sesimizi dinleme zamanı gelmiştir. Çevrimiçiyiz ama bağlantımız zayıf! Bildirimlere yetişmekten iç sesimizi kaçırıyoruz. Sürekli

90’ları özleyenlerin en çok dinlediği isimlerden biri Mansur Ark. Biz de hem o yılları yad etmek hem de bugünkü müzik dünyasına dair düşüncelerini duymak için kendisiyle sıcacık bir sohbet

Geldi işte iki gözümün papatya hali Nisan… Ruhumdaki üşümeyi seyreltip, günün beklenmedik saatlerinde yüzümüzde ılık bir meltemle “buradayım, geçti gitti kış, hadi kalk silkelen ve beni içine çek” diyen

Hemfikiriz değil mi? Geçmişin o harikalarını özlüyoruz. Sokaklarda korkusuzca oynadığımız bir şey yiyip içerken zararından kuşkulanmadığımız, komşuyu anahtar bırakırken hesap kitap yapmadığımız, bir yere sadece geç kaldığınız için koşturduğumuz,

BEN HEP BAŞIMI OKŞADIĞIN YAŞTAYIM BABA Bir kere doğmuştum epey yıllar önce… Garip mi geldi? Neden? İnsan yalnızca bir kere mi doğar sizce, ömrünce? Annesinden, Kederlerinden, Sevinçlerinden, Düşüşlerinden; Yani