Yeniden Başlamanın Sessiz Cesareti
Yeni bir yıl başlıyor…
Bazen coşkuyla, bazen usulca.
Kapıyı çalmadan giren ama içimize “yeniden” duygusunu bırakan bir zaman gibi.
Ocak ayı, acele etmez.
Bize yüksek sesle vaatler sunmaz.
Sadece durup düşünmemizi ister:
“Geride ne kaldı, önümde ne var ve ben bu yolda nasıl yürümek istiyorum?”
Yeni başlangıçlar çoğu zaman büyük kararlar gibi anlatılır. Oysa gerçek başlangıçlar sessizdir. Bir çocuğun kendine biraz daha güvenmesi, bir sabah okula daha istekli gelmek, bir defterin ilk sayfasına özenle atılan tarih… Hayat tam da bu küçük anlarda yön değiştirir.
İkinci döneme girerken herkesin içinde başka bir heyecan vardır. Kimisi yeni bir düzen kurmanın mutluluğunu taşır, kimisi “Bu sefer daha iyi olacak” umudunu. Yeni bir okul, yeni bir sınıf, yeni yüzler… Hepsi aynı duyguda buluşur: Aidiyet arayışı.
Çünkü insan, her yaşta kendini güvende hissettiği bir yere ihtiyaç duyar. Anlaşıldığını bildiği, hata yaptığında yol gösterildiği, başarılarının alkışlandığı bir alan… Eğitim dediğimiz şey de tam olarak burada anlam kazanır.
Yeni yıl bize kusursuz olmayı değil, devam etmeyi öğretir. Düşsek de kalkmayı, yorulsak da yeniden denemeyi… Bazen sadece “bugün de geldim” diyebilmenin bile ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatır.
Ocak ayı; umutla yazılmış bir cümle gibidir.
Sonu henüz belli değildir ama içi ihtimallerle doludur.
Yeni yıldan beklentimiz çok büyük cümleler değil belki. Daha çok gülümseme, daha çok anlayış, daha çok “ben yapabilirim” diyen çocuklar… Ve onlara yol açan, cesaret veren yetişkinler.
Bu yıl da öğrenmeye, büyümeye, birlikte yol almaya devam edeceğiz. Çünkü biliyoruz ki her yeni yıl, yeniden inanmak için bir fırsattır.
Ocak Ayı’ndan Küçük Notlar
• Yeni bir sayfaya başlamak için mükemmel olmak gerekmez
• Küçük adımlar, en kalıcı değişimleri başlatır
• Her çocuk kendi zamanında büyür
• Öğrenmek, sadece derslerle sınırlı değildir
• En güçlü başlangıçlar, kalpten gelenlerdir.
