KIŞ MEVSİMİNDE KOCAELİ
Karın Altında Yavaşlayan Bir Şehir
Kış, her şehirde aynı hissi vermez.
Bazı şehirlerde sadece üşütür, bazı şehirlerde insanı eve kapatır.
Kocaeli’de ise kış; *dışarı çağıran*, doğaya yaklaştıran, insanı kendisiyle baş başa bırakan bir mevsimdir.
Bu şehir, kışı saklanarak değil, *yaşayarak* karşılar.
Bir tarafı deniz, bir tarafı dağ olan Kocaeli’de kış; bazen kar topu, bazen sıcak bir bardak salep, bazen de akşam ateş başında edilen uzun sohbetlerdir.
—
KARTEPE: KIŞIN EN CANLI HALİ
Kartepe’ye doğru yol aldığınızda, kış yavaş yavaş kendini hissettirmeye başlar.
Yollar beyaza döner, ağaçların dalları ağırlaşır, hava daha keskin ama daha temiz olur.
Kartepe, Kocaeli’de kışın kalbinin attığı yerdir.
Burada kar sadece manzara değildir; harekettir, neşedir, oyundur.
Özellikle çocuklar için Kartepe, kışın en eğlenceli adresidir.
Kızaklar hazırlanır, yuvarlak botlar şişirilir, şambrel lastikler yokuş başına taşınır.
Kayarken düşülür, yuvarlanılır, tekrar çıkılır…
Soğuk kimsenin umurunda değildir.
Kartepe’de kış, sessiz değil; kahkahalıdır.
—
KAYMANIN ARDINDAN GELEN EN GÜZEL AN: ISINMA MOLASI
Soğukta geçirilen uzun saatlerin ardından herkes aynı noktada buluşur: ateş başı.
Eldivenler çıkarılır, eller ateşe tutulur.
Mangalın üstünde sucuklar cızırdamaya başlar, ekmekler közde ısınır.
Sucuk ekmek burada sadece bir yiyecek değildir.
O, kışın ortasında verilen küçük bir ödüldür.
Yanında bir bardak çay ya da sıcak sıcak bir salep…
Tarçın kokusu havaya karışır, yüzler kızarır, içler ısınır.
Kocaeli’de kış;
üşüyüp sonra ısınmayı bilenlerin mevsimidir.
—
AKŞAMÜSTÜ VE KIŞ AKŞAMLARI: ATEŞ, KIZARTMA, SOHBET
Gün yavaş yavaş kararmaya başladığında kış başka bir hâl alır.
Kayma biter, hareket azalır ama keyif bitmez.
Ateş yakılır.
Patatesler soyulur, küçük kızartmalar hazırlanır.
Bazen mısır, bazen hamur işleri, bazen sadece sıcak bir şeyler…
Çocuklar hâlâ karla oynar,
büyükler ateşin etrafında durur.
Kış akşamları Kocaeli’de uzundur.
Çünkü kimse acele etmez, kimse hemen dönmek istemez.
—
KUZUYAYLA VE YAYLALAR: KIŞIN SESSİZ YÜZÜ
Kartepe’nin kalabalığından uzaklaşmak isteyenler için Kocaeli’nin yaylaları vardır.
Kuzuyayla, kışın en sade, en sessiz adreslerinden biridir.
Burada kahkaha yerini sessizliğe bırakır.
Karın üstünde yürürken sadece ayak sesinizi duyarsınız.
Soğuk daha serttir ama doğa daha gerçektir.
Telefon çekmez, zaman yavaşlar.
Kışın insanın kendini dinleyebildiği nadir yerlerden biridir.
—
DENİZİN KIŞI: KANDIRA, KERPE, KEFKEN
Kocaeli’de kış sadece dağlarda yaşanmaz.
Deniz de kışın başka bir hikâye anlatır.
Kandıra sahilleri sessizleşir.
Yazın kalabalık olan yerler, kışın sadece gerçekten isteyenlere kalır.
Kerpe ve Kefken’de rüzgâr sert eser, dalgalar daha güçlü vurur kıyıya.
Ama tam da bu yüzden deniz, kışın daha etkileyicidir.
Sahilde yürümek, dalgaları izlemek, uzun uzun düşünmek…
Kışın deniz, insana beklenmedik bir huzur verir.
AİLEYLE KIŞ: KOCAELİ’NİN EN GÜZEL HALİ
Kocaeli’de kış, en çok aileyle yaşandığında güzeldir.
Çocukların karla ilk teması, kızakla ilk kayışı unutulmazdır.
Büyükler içinse kış;
çocukluğa kısa bir dönüş,
yavaşlamaya bir bahanedir.
Akşam eve dönüldüğünde üzerinizde kar, yüzünüzde yorgun ama mutlu bir ifade kalır.
—
SON SÖZ: KIŞ KOCAELİ’DE BİR MEVSİM DEĞİL, BİR HAL
Kocaeli’de kış;
kar kadar beyaz,
ateş kadar sıcak,
birlikte olma hissi kadar gerçektir.
Bazen Kartepe’de bir yokuşun başında,
bazen deniz kenarında rüzgârda,
bazen de ateş başında kurulan küçük bir sofrada…
Bu şehir, kışı saklamaz.
Paylaşır.
